در فاز اول فعالیتها این شرکت اقدام به ریخته گری و تولید قطعات غیرآهنی به سه روش مختلف و بصورت محدود نموده است که با توجه به کاربری هر یک از روشها آلیاژهای خاص همان روش مورد مصرف قرار گرفته است. بر اساس امکان سنجی صورت گرفته کلیه قطعات غیرآهنی قابلیت ریخته گری در این واحد را در آینده ای نزدیک خواهند داشت.

۲-۱- ریخته گری ماسه ای
ریخته‌گری ماسه‌ای که به آن ریخته‌گری قالب ماسه‌ای هم می‌گویند در واقع یک فرایند خاص ریخته گری فلز است که در آن از ماسه برای قالب‌سازی مواد استفاده می‌شود. همچنین اصطلاح ریخته گری ماسه‌ای نیز برای موادی که با این فرایند ساخته می‌شوند نیز به کار می‌رود. قطعاتی که با روش ریخته‌گری ماسه‌ای ساخته می‌شوند در کارخانه‌های ذوب فلز تولید می‌شوند و می‌توان گفت که ۷۰ درصد تولیدات ریخته‌گری فلزی به روش ریخته‌گری ماسه‌ای است. نسبت مصرف ماسه به فلز، بسته به نوع، اندازه قطعه ریختگی و روش قالب گیری، متغیر است. ماسه مورد استفاده در ریخته گری انواع مختلفی دارد که تحت دو دسته کلی ماسه طبیعی و ماسه ترکیبی ( ماسه دریاچه) می توان آنها را طبقه بندی نمود. این ماسه ها دارای یک ماده نسوز به نام سیلیکا (SiO2) می باشند. دانه های شن باید بقدر کافی کوچک باشند تا بتوان آن ها را متراکم کرد، و در عین حال باید آنقدر درشت باشند تا گازهای تشکیل شده در هنگام ریخته گری از بین منافذ آنها خارج شوند. در قالب های بزرگ تر، از ماسه سبز استفاده می کنند(ترکیبی از ماسه، خاک رس و مقداری آب).

۲-۲- ریخته گری در قالب دائمی(ریژه)
تعریف :
ریخته گری در قالب های ریژه، بر اساس تعریف روشی است که در آن دو یا چند تکه به منظور قطعه ای مکررا مورد استفاده قرار گیرد و مذاب بر اساس وزن (نیروی ثقل) قالب را پر نماید. در این روش ماهیچه های ساده از فلز ساخته می شود ولی ماهیچه های پیچیده تر از ماسه یا گچ تهیه می گردند. در مواردی که از ماهیچه های ماسه ای یا گچی در قالب ویژه استفاده شود به آن روش نیمه دائمی نیز می گویند.

مزایا و محدودیت ها :
فرآیند ریخته گری در قالب های ریژه برای تولید قطعات در تعداد زیاد و ضخامت دیواره نسبتا یکنواخت مناسب می باشد. این روش در مقایسه با روش های ریخته گری در قالب های موقت دارای مزایا و محدودیت ها به شرح زیر می باشد

الف ـ مزایا :
۱ـ قابلیت تکرار تولید قطعات یکنواخت
۲ـ قابلیت تکرار تولید قطعات یکنواخت
۳ـ دقت ابعادی خوب
۴ـ سطح تمام شده مناسب
۵ ـ خواص فیزیکی و مکانیکی بالا
۶- عیوب ریخته گری کم

ب ـ محدودیت ها و معایب:
۱ـ عدم امکان تولید کلیه آلیاژها
۲ـ غیراقتصادی بودن تولید در تعداد کم
۳ـ عدم امکان تولید قطعات بزرگ و سنگین
۴ـ عدم امکان تولید قطعاتی با اشکال خاص
۵ ـ لزوم استفاده از پوشش قالب

۲-۳- ریخته گری دایکست کم فشار(LPDC)
به جای استفاده از نیروی گرانش به منظور جریان دادن مذاب در قالب از فشار پایینی از یک گاز تا میزان یکدهم مگاپاسکال برای به جریان انداختن مذاب بکارمی رود
این فشار ثابت روی مذاب موجب پرشدن کامل قالب میگردد و اثرات انقباض ضمن سرد شدن را جبران می کند.در این روش امکان ریخته گری قطعات لایه نازک وجود دارد.

مزایا:
• تخلخل ناشی از گاز و نقص های اکسایش به حداقل می رسد.
• ویژگی های مکانیکی برجسته و برتر در قطعات ایجاد می شود
• از آنجا که هیچ مخزنی در این روش بکاربرده نمی شود، بهره فرایند عموماً بالاتر است زیرا مذاب در مسیر تغذیه قالب همچنان بصورت مذاب وجود دارد و قالب برای تکرار فرایند آماده است.
• ماده مذاب همواره تمیزتر خواهد بود